Skolyoz, omurganın üç boyutlu eğriliği ile karakterize bir durumdur. Normalde omurga önden veya arkadan bakıldığında düz bir hat şeklindedir. Yan profilden bakıldığında ise sırt bölgesinde arkaya doğru bir eğim (kifoz) ve bel bölgesinde öne doğru bir eğim (lordoz) vardır. Skolyozda omurganın belli bir kısmı yana doğru eğilir ve bu durum genellikle kaburgalarda çıkıntı ya da omuz ve kalça seviyelerinde asimetriye yol açar.

Skolyoz, en sık görülen omurga deformitesidir ve toplumda görülme oranı %0,3 ile %15 arasında değişmektedir. Bu oran, kullanılan tanı yöntemleri ve tarama sıklığına göre farklılık gösterebilir. Skolyoz genellikle ergenlik döneminde ortaya çıkar ve kız çocuklarında ilerleme riski daha yüksektir.

Önemli bir nokta: Ağır çanta taşımak, yanlış oturmak ya da kötü postür skolyoza sebep olmaz. Skolyozun oluşumunda genetik yapı, büyüme hızı ve biyomekanik faktörler rol oynar. Ailede skolyoz öyküsü olan çocuklarda risk daha yüksektir.

Anne ve babaların özellikle çocuklarının büyüme çağında sırt ve duruşlarını takip etmeleri, omuz, kalça veya sırt hattında bir asimetri fark ettiklerinde vakit kaybetmeden hekime başvurmaları tedavi süreci açısından çok önemlidir. Çünkü skolyoz erken evrede yakalandığında egzersiz ve konservatif tedavi ile kontrol altına alınabilirken, ilerlemiş vakalarda geri dönüşsüz deformiteler oluşabilir.